PostsKlasyczna postać papieru wartościowego, wywodząca się z historii ma formę „płaszcza” i „bloku kuponów”. Strona tytułowa, czyli tzw. płaszcz - zawiera nazwę emitenta, określa rodzaj papieru wartościowego, nominał, zasady wypłat dochodów oraz jego wykupu. Natomiast blok kuponów niezbędny jest przy wypłacie dywidend lub odsetek, w celu udokumentowania praw posiadacza. kupon Terminu kupon używa się ciągle w praktyce do określenia oprocentowania papierów dłużnych, np.: obligacje rządu USA o kuponie 5 %. Gdy na początku lat 90-tych tworzono rynek kapitałowy w Polsce przyjęto w założeniu dematerializację papierów wartościowych, która okazała się bardzo dobrym rozwiązaniem w naszych warunkach
Funkcje papierów
Papiery wartościowe, jak i rynki finansowe, w ramach których się nimi handluje, wartościowych pełnią w gospodarce następuj ące funkcje:
- kredytowa (papiery dłużne - wierzycielskie) - umożliwiają finansowanie przedsięwzięć,
- płatnicza (weksle, czeki) - mogą być używane w zastępstwie gotówki, eliminując ryzyko kradzieży,
- obiegowa (papiery na zlecenie i na okaziciela) - dzięki temu prawa majątkowe w łatwy sposób mogą być przenoszone pomiędzy zainteresowanymi podmiotami,
- gwarancyjna (zabezpieczająca) - weksel in blanco, inny papier dłużny, transakcje repo. Umożliwiają zabezpieczenie pożyczek, kredytów.
Operacja repo polega na dokonaniu „sprzedaży” papierów wartościowych pod warunkiem, że druga strona umowy przyjmie na siebie obowiązek ich odsprzedaży w umówionym terminie. Nie dochodzi najczęściej przy tym do zmiany właściciela papieru wartościowego
- funkcja legitymacyjna - ułatwienie identyfikacji uprawnionych do praw zawartych w papierze wartościowym.
Papierom wartościowym poświęcimy więcej czasu przy charakterystyce poszczególnych rynków finansowych, ponieważ to one determinują ich funkcjonowanie.